Teatr Telewizji TVP

Śluby panieńskie, reż. J. Englert

Jedna z najsłynniejszych komedii Aleksandra Fredry w wersji przygotowanej przez Jana Englerta w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Radost, podstarzały birbant, przyjeżdża wraz ze swoim bratankiem Gustawem do majątku pani Dobrójskiej, mieszkającej z córką Anielą i siostrzenicą Klarą. Pragnie ożenić młodego człowieka z córką gospodyni. Okazuje się, że zarówno Aniela jak i Gustaw nie marzą o małżeństwie. Także jej kuzynka Klara, która nie wierzy w stałość męskich uczuć, odrzuca zaloty nieporadnego Albina. Panny składają uroczystą przysięgę „nigdy nie być żoną”. Gdy fircykowaty Gucio, jako wytrawny uwodziciel, dowiaduje się, że Aniela go nie chce, mimo podrażnionej męskiej ambicji, postanawia przekonać do siebie pannę, a w swoją grę wciąga nieszczęśliwie zakochanego Albina. Antymęski spisek słabnie na dobre, gdy zaczyna działać obustronny „magnetyzm serca”.

Młodzi szaleją, starzy przywołują wspomnienia. Międzypokoleniowe rozmowy toczą się wytrawnym Fredrowskim wierszem. Jan Englert spogląda na klasykę ożywczym okiem. Scenografia Barbary Hanickiej łączy sielski krajobraz z nowoczesnością, muzyka Leszka Możdżera nadaje im refleksyjność. A tymczasem życie tętni wraz z rytmem i melodią wiersza.

Kobiety się buntują, mężczyźni zaczynają podchody. Młodym sekundują dojrzali, z nostalgią wracając do swoich niespełnionych namiętności. Toczą się miłosne gry, wciągające i dwuznaczne.

Autor: Aleksander Fredro
Reżyseria:
Jan Englert
Scenografia:
Barbara Hanicka
Muzyka:
Leszek Możdżer
Światło:
Mirosław Poznański
Zdjęcia:
Piotr Wojtowicz


Obsada:
Katarzyna Gniewkowska (pani Dobrójska), Patrycja Soliman (Aniela), Kamilla Baar-Kochańska (Klara), Jan Englert (Radost), Marcin Hycnar (Gustaw), Grzegorz Małecki (Albin) i inni